กังสดาล
ตามความหมายในพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๔๒ หมายถึง ระฆังวงเดือน เมื่อตีหรือเคาะก็จะมีเสียงดังกังวาน (ดูรูปกังสดาล)

กังสดาล Kangsadarn
บนความถี่วิทยุสื่อสาร คือ ห้องรับแขก ของนักวิทยุสื่อสารภาคประชาชน CB 254 MHz ช่อง 53 หนึ่งเดียวใน 80 ช่องทั่วไทย นามว่า ชมรมนักวิทยุสมัครเล่น กังสดาล

---

          ย้อนหลังไปราวๆปี 2546 กลุ่มเพื่อนๆ ที่มีใจตรงกัน ชอบเดินทางออกไปท่องเที่ยว ผจญภัย และทำบุญร่วมกัน วันหนึ่งพวกเราไปทำบุญกันที่วัด มัคนายกมักจะถามพวกเราว่า ใช้ชื่อทำบุญจากกลุ่มไหน?  ซึ่งจุดกำเนิดนี้ มันเหมือนงานอดิเรกเล่นๆ ว่า เมื่อพวกเราว่าง เราก็ทำ เราเสียสละเวลา มีน้ำใจที่จะทำบุญ ช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ หรือผู้ด้อยโอกาสกว่า ซึ่งตอนนั้นยังไม่เป็นกังสดาล พอกลุ่มเราทำกิจกรรมมากขึ้นและบ่อยขึ้น จึงเกิดคำถามว่าพวกท่านมาจากที่ไหน? จากนักวิทยุสมัครเล่นช่อง 53 ซึ่งถ้าพูดอย่างนี้มันยาว

           เมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน 2548 พวกเราราวยี่สิบกว่าสถานี ได้เดินทางไปที่บ้านต่างจังหวัดของท่านกวางผา ( ว.100 ที่ขอเอ่ยนาม เพราะเป็นเจ้าของสถานที่) ซึ่งจริงๆแล้วพวกเราไปเที่ยวกัน คุยกัน ไประดมความคิด ตั้งชื่อกลุ่มกัน โดยคิดและนำเสนอมาคนละชื่อ โดยท่านรามเกียรติ์ได้นำเสนอชื่อว่า “กังสดาล” และนำความหมายมา ซึ่งคำว่า “กังสดาล” เป็นคำนามหมายถึง ระฆังวงเดือนทองเหลือง ใช้อยู่ทางภาคเหนือ ถ้าเคาะแล้ว มันก็จะดังกังวานเหมือนน้ำกระเพื่อมออกไป ซึ่งก็คล้องจองกับการใช้วิทยุที่พวกเราเล่นกันอยู่ ความถี่มันกระเพื่อมออกไป ซึ่งทุกคนก็เห็นด้วยว่าดีจึงเลือกใช้ชื่อ กลุ่มกังสดาล โดยในวันนั้นก็จะมีเพื่อนสมาชิกเท่าที่จำได้ดังนี้....

ท่านทุ่งคา / ท่าน ป.ปลา / ท่านปลาวาฬ / ท่านรามเกียรติ์ / ท่านกวางผา / ท่านกิ่งไผ่ / ท่านผู้เดินทาง / ท่านไมยราบ / ท่านชาเย็น / ท่านข้าวห่อ / ท่านดีแม็ก / ท่านมะหมี่เย็น / ท่านกระดิ่งทอง 245 / ท่านลุงบ้านมะพร้าว

          อาจมีรายชื่อบางท่านตกหล่นไป เพราะจำได้ว่ามีประมาณ 15 ท่าน และได้มีการแต่งตั้งคณะกรรมการขึ้นมาซึ่งมีประมาณ ยี่สิบท่าน บางท่านก็ไม่สะดวก ขอเล่นอย่างเดียว ขอคุยอย่างเดียว พวกเราก็ยังเชิญเพื่อนสมาชิกที่ไม่ได้อยู่ในที่นั้นเข้ามาเป็นคณะกรรมการรุ่นแรก และได้มีการออกแบบโลโก้กังสดาล โดยผู้ที่คิดออกแบบโลโก้ก็คือท่านรามเกียรติ์ กับท่านไมยราพ ซึ่งก็ออกมาสวยงามอย่างที่เห็น และพัฒนาเปิดเว็บไซด์มาจนทุกวันนี้..........

ทีมาจากคำบอกเล่าของ ท่านรามเกียรติ์